Body positivity – Wat is het en hoe krijg ik dat?

‘Het zegt veel dat we in onze als-ik-dun-ben-fantasie niet alleen een ander lichaam hebben, maar ook een heel ander persoon zijn. We geloven echt dat als we minder vlees op onze botten hebben, we ook de kracht hebben om alles aan onszelf te veranderen wat we niet leuk vinden. Lekker bezig, dieetindustrie, maar lazer even een eind op. Ik heb een idee: wat als we ervoor zorgen dat hoe we eruit zien ons er niet van weerhoudt om ons leven te leven? Waarom beginnen we daar gewoon niet nu mee? Want de waarheid is dat het leven niet begint als je tien kilo lichter bent. Het gebeurt nu. En elke dag dat we obsessief bezig zijn om onze bovenarmen dunner te krijgen, is een dag minder.’ Aldus Megan in Body Positive Power.

Ik was afgelopen week bij een event georganiseerd door Blossom books. Dit event was ter ere van de lancering van het boek ‘body positive power’ van Megan Jayne Crabbe.

Hij was al een tijdje uit in het Engels maar nu dus vertaald in het Nederlands. Ik volg Megan al een tijdje op instagram (@bodyposipanda) en ik bewonder de manier waarop zij naar haar lichaam en naar andere lichamen kijkt. Niet alleen is ze een sprankelende persoonlijkheid maar heeft ze zelf ondervonden wat het met je doet als je eindelijk je lichaam accepteert zoals het is. Het is allemaal deel van het body positivity movement. Dat klinkt echt heel zweverig en feministisch als ik het zo neerzet maar dat valt reuze mee.

Eigenlijk wordt ermee bedoeld dat elk lichaam mooi is zoals het is. Dat wil zeggen, zonder dat je nog een paar kilo afvalt, of een paar weken traint tot je je streefgewicht bereikt. Niet meer obsessief bezig zijn met eten en calorieën tellen en vooral jezelf accepteert zoals het er nu uitziet.

Zo simpel is het? Ja zo simpel is het. Natuurlijk is het prima om je lekker in je vel te voelen door gezond te eten en lekker te sporten maar dieëten is dus een nogo.

Het schijnt volgens het boek zelfs aangetoond te zijn dat de media een ideaalbeeld van een vrouwenlichaam propageert om zo dieetproducten te kunnen verkopen. Vrouwen krijgen dan het idee dat hun eigen lichaam niet goed/mooi genoeg is en dus gaan ze producten kopen die ze beloven ze er net zo uit te laten zien als de vrouwen in de bladen.

belly-body-clothes-diet-53528
Photo by Public Domain Pictures on Pexels.com

Want iedereen wilt eruitzien als de supermodellen, terwijl de supermodellen er niet eens uitzien als supermodellen. Als we nou het idee van een vrouwenlichaam in de media veranderen in plaats van onszelf. Iedereen is uniek ongeacht haar gewicht, lengte, kleur en dus uniek.

Anyway, als ik naar mezelf kijk herken ik heel erg een bepaald patroon. Vanaf mijn 16e ben ik bezig met afvallen. Ik ben dik geweest, dun geweest, gemiddeld geweest. afgevallen, aangekomen, weer afgevallen, weer aangekomen. Twee kinderen gehad, afgevallen, weer aangekomen etc. Elke keer heb ik een beeld van hoe ik eruit wil zien en ga dan hard aan de slag om dat te bereiken. Ik heb South Beach gedaan, Weight watchers, Personal body plan, en gewoon ‘gezond eten’ . Ik had altijd een streefgewicht in gedachten. Toen ik eindelijk dat streefgewicht had bereikt was ik super slank en kon ik een maatje 36 aan maar voor de rest was ik niet gelukkiger/had mijn leven niet meer zin/was ik niet opeens een ander persoon. En dus werk je ergens naartoe en als je er vervolgens bent besef je dat het niet all that is. Sterker nog: het is eigenlijk best teleurstellend: Ik kon niet meer spontaan uit eten met mijn man want ik wist niet hoe ze dat eten daar hadden bereid. Ik kon niet meer genieten van een taartje bij de koffie omdat ik bang was dat ik aan zou komen. Dat soort dingen maken het leven niet leuker kan ik je zeggen 🙂

Uiteindelijk, vele jaren later en vele kilo’s later kan ik zeggen dat ik er geen zin meer in heb. Misschien komt dat door ouder worden of het besef dat je eigenwaarde niet afhangt van het aantal kilo’s dat je weegt maar ik ben klaar met lijnen. Ik eet waar ik zin in heb. soms iets meer dan ik zou moeten en soms iets minder dan ik zou moeten. Maar er worden geen calorieën meer bijgehouden, geen apps gebruikt om alle punten te tellen en  geen dieetboeken meer besteld. Ik hou ook echt van lekker eten en om mezelf dat te ontzeggen daar word ik dan weer ongelukkig van. Wel heb ik geleerd om te genieten van de dingen die ik echt lekker vind en dingen die ik ‘mwah’ vind links te laten liggen.

Wat betreft sporten kan ik heel kort zijn: Ik hou er gewoon niet van. Ik heb het echt geprobeerd. Krachttraining, hardlopen, cardio, groepslessen. Hoewel ik fietsen en wandelen heerlijk vind, en af en toe nog best wat krachttraining thuis doe, zal ik niet zo snel mezelf inschrijven in de sportschool. Het is gewoon niks voor mij. Goed dat mensen dat leuk vinden en er blij van worden maar not me. Ik heb liever thuis wat oefeningetjes als de kinderen naar bed zijn en dan lekker uitrusten op de bank met een kop thee.

Om dus terug te komen op het body positivity stuk: Misschien heb ik eindelijk vrede met mijn lichaam. Het kan zijn dat ik een de toekomst toch wat afval of aankom of misschien wel gelijk blijf. Maar ik heb geen streefgewicht meer. Ik ben tevreden met mezelf zoals ik nu ben. Dit lijf heeft twee kinderen gebaard, twee keer een jaar borstvoeding gegeven en heeft mij nooit teleurgesteld. Elke dag zorgt mijn lijf ervoor dat ik de dag goed doorkom en daarom ben ik het dankbaar.

IMG_0501

En laten we vooral met zijn allen ervoor zorgen dat iedereen zich zo kan voelen door te stoppen met bodyshaming en vrouwen aan te moedigen hun lijf te accepteren en ervan te houden zoals het is want dat lijf doet geweldige dingen en daar zouden we het elke dag dankbaar voor moeten zijn.

En het boek: een aanrader als je ook maar iets herkent in het bovenstaande verhaal.

1 comment / Add your comment below

  1. Sterk stuk Laila! Ik herken enorm de punten die je adresseert. Ik ben zelf ook altijd bezig geweest met mijn lichaam in welke vorm dan ook en ik merk dat ik het heerlijk zou vinden om dat los te kunnen laten en gewoon te concentreren op de positive dingen die ons lichaam voor ons doet.

Leave a Reply